Van het weekend zijn we druk bezig geweest om onze zeilboot weer vaarklaar te maken. Volgende week gaat hij het water in en dan kunnen we weer eindeloos genieten van de zon, zee en de wind. Tijdens de koffiepauze pakte in het magazine Zeilen. Ik las daar een stuk van H. Kijlsta over de luiers van Nature Care. Nu heb ik geen baby maar ik vond het een interessant stuk.

Nature Care

Sommige zeilers die zeilen met kinderen zijn ervan overtuigd dat de luiers van Nature Care gerust over boord kunnen worden gegooid tijdens een lange reis omdat deze biologisch afbreekbaar zijn.  Dit is niet het geval.

De reactie van de fabrikant: "while our nappies are based on renewable raw materials, some which are biodegradable we do not suggest, that the entire nappy be composted. Do not compost, and do not throw into sea water. Human waste contains bacteria that can contaminate water and harm the surrounding environment, including people. The problem with a completely biodegradable nappy would be its performace."

Onze zeeën raken steeds meer verzadigd met plastic en ander afval. Jaarlijks sterven er honderdduizenden dieren door verstikking of verhongering omdat ze verstrikt raken. De zee geeft ons alles, en ik vind dat we zorg moeten dragen voor de zee.

Mijn eerste baan was bij de crisisopvang van het Leger Des Heils in Dordrecht. Sindsdien heb ik ontzettend veel respect gekregen voor deze organisatie. Ze helpen zonder te oordelen, en dat spreekt mij ontzettend aan. Ik vind het dan ook geweldig dat ze na  Amsterdam, Groningen een nieuwe 50|50 store hebben geopend in Maastricht.

De medewerkers in de winkels zijn voor een deel cliënten van het Leger des Heils. Ook werken er mensen uit re-integratiebedrijven. Zij worden in de 50|50 Store klaargestoomd voor een terugkeer op de arbeidsmarkt. Het Leger des Heils krijgt voor de financiering van het project steun van  maatschappelijk investeerder Start Foundation. Samen willen het Leger des Heils en Start Foundation met de 50|50 Store kansen uitdelen aan mensen en producten en zo bijdragen aan een duurzame samenleving.

Kim Feenstra

De winkel in Maastricht werd geopend door Kim Feenstra. Kim staat volop achter 50|50: “Succes zit in je voeten. Als je blijft wandelen, zul je het vinden.’ Dat is mijn motto. Ik geloof er heilig in, want zo is het bij mij ook gegaan. Ik heb het niet makkelijk gehad, maar kijk eens waar ik nu sta.”

Producten

50|50 biedt trendy, verantwoorde (eco)kleding voor dames en heren. In de winkels is nieuwe merkkleding te vinden. Uniek zijn de 50|50 Originals, een collectie kledingstukken uit het depot van het Leger des Heils, door modeontwerpers omgeturnd tot hippe fashion. Studenten van de Academie Beeldende Kunsten Maastricht leverden een bijdrage aan de inrichting van de 50|50 Store in Maastricht.

We hadden al lingerie van biologisch katoen of dennebomen, maar nu heeft Marks&Spencer een CO2-neutrale beha ontworpen.  Het energieverbruik van het bedrijf waar de lingerie gemaakt wordt, werd tot 1/3de teruggebracht met behulp van zonnepanelen en spaarlampen. Daarnaast wordt de geproduceerde koolstofdioxide nauwkeurig opgemeten, waarop evenveel bomen worden gepland. Ieder jaar zou het gaan om een 6.000 nieuwe bomen, waarvan een kwart bestaat uit fruitbomen om de lokale bevolking economisch vooruit te helpen. Volgens Mike Barry, hoofd van de keten, is de beha nog maar een eerste stap in de goede richting. "Over een paar jaar zou heel onze collectie zo 'groen' moeten zijn."

Ik vind het een geweldig idee en ik weet dat Marks&Spencer achter de schermen heel druk bezig is met hun MVO beleid. Maar ik had toch graag gezien dat ze de lingerie hadden gemaakt van een duurzaam materiaal. Dan was de lingerie in mijn ogen nog mooier geweest.

beeld: Marks&Spencer

Mag ik jullie voorstellen aan Sjors. Deze blonde pup, kruising Golden Retriever/Labrador, reu, is geboren op 9 april 2010.

watMooi steunt Stichting Hulphond door met een deel van de winst Sjors te adopteren. Zodat straks Sjors als hij groot en sterk is hij een goede hulphond kan zijn. Een Hulphond geeft mensen met een lichamelijke beperking of epilepsie een menswaardig bestaan. Zo opent een Hulphond deuren, laden en kasten, helpt bij aan- en uitkleden, raapt post en andere zaken op, haalt was uit de wasmachine, betaalt in de winkel, drukt op licht- en liftknoppen. 

Sjors verblijft bij Lia Hengstler, het gastgezin waar Sjors het komende jaar zal verblijven. Zij hebben Sjors voor één jaar in huis, en naast hun taak van het socialiseren en het aanleren van de basiscommando’s, genieten zij natuurlijk ook van hun pup. Op dit moment heeft het gastgezin nog een andere hulphond in huis, Gandi. Gandi is een is een Labradoodle (kruising Labrador Retriever en Poedel) van 14 maanden. Het bijzondere is dat Gandi en Sjors halfbroers zijn, aangezien ze dezelfde moeder hebben. Sjors en Gandi konden het meteen goed met elkaar vinden dus hij heeft een maatje in huis, wel net zo gezellig.

Het socialiseren begint al vanaf 7 weken dus Sjors moet meteen aan de slag. Hij is al mee geweest naar de winkel, stad, en met de trein. Dit is allemaal nieuw voor hem dus hij moet erg wennen aan alles om hem heen. Eenmaal in de stad ontmoetten ze Sjeng. En Sjeng is zijn broertje, dat was even een knuffelmoment natuurlijk, leuk om elkaar weer even te zien. Verder heeft Sjors ook de dierenarts al ontmoet voor zijn eerste inenting. Vorige week is Lia met Sjors naar de Supportbeurs in Utrecht geweest, waar hij zijn eerste demo heeft gegeven. Hij heeft het geweldig gedaan, wat een uitstraling heeft Sjors! Hij stond die dag erg in de belangstelling; iedereen wilde met Sjors op de foto of met hem knuffelen. Na al die indrukken heeft Sjors lekker in de buggy liggen slapen.

Wie mij een jaar geleden had gevraagd of ik ooit op de Huishoudbeurs zou staan had ik schaapachtig aangekeken. De huishoudbeurs wat moet watMooi daar doen.  Op de huishoudbeurs lopen vrouwen met twee of meerdere trolleys zich te goed doen aan gratis etenswaren,  vier flessen shampoo kopen en die voor het merendeel niet aan mode doen. Maar Annelies van Urgenda heeft een droom een duurzame huishoudbeurs. En daar kan ik helemaal achterstaan. Maar ja, hoe begin je daaraan: met kleine stapjes. Met een aantal mensen zijn we gaan brainstormen en opeens was dat het duurzame groene paviljoen van Urgenda op de Huishoudbeurs. Annelies heeft echt hard aan de kar getrokken en zij mag ontzetten trots zijn op wat ze heeft bereikt.

De trolley dames 

Ja, die waren er in grote getalen en daar moest iedereen echt aan wennen. Maar ook deze dames waren geïnteresseerd in duurzaamheid. Niet iedereen, maar wel een groter deel dan dat ik had verwacht. Als ik nu terugkijk op negen dagen Huishoudbeurs denk ik dat we met zijn allen een grote groep hebben bereikt  die we een klein beetje hebben geinspireerd om na te denken over duurzaamheid. En daar kunnen we met zijn allen erg trots op mogen zijn.